جهت بزرگنمایی عکس کلیک نمایید
 
شماره 125
آخرین شماره ها
نشریات دیگر

روزهای گُل‌‌دُرشت
کفاش مهدی

یک فروردین: نوروز

«نوروز» را یک قاب عکس مجسم کنید. اگر قرار باشد درباره‌‌ی این تصویر توضیحی بدهید، چه می‌‌نویسید؟ من زیرش می‌‌نویسم: «بدون شرح!»

حالا که از دیدن آن قاب عکس سیراب شدید، می‌‌روم سراغ اصل مطلب که همانا «عیدی» است. امسال حواس‌‌تان باشد که تعارف را کنار بگذارید، عیدی را نقد حساب کنید. با این اوضاع تورم، هر لحظه‌‌ای که دریافت عیدی را به هر دلیل انسانی به تأخیر بیندازید، از ارزش عیدی دریافتی شما کاسته می‌‌شود و شما از اهداف خود دورتر می‌‌شوید؛ البته اگر بزرگ‌‌ترها مقاومت کردند و کار به مذاکره کشید، می‌‌توانید بسته‌‌های پیشنهادی متفاوتی را روی میز بگذارید؛ مثلاً یارانه‌‌ی فروردین را «نقدی» دریافت کنید!

دوازدهم فروردین: روز همه‌‌پرسی

روز همه‌‌پرسی «آری» یا «نه»! نمی‌‌دانم چرا توی کتاب‌‌های درسی در توضیح این روز، یک برگه رأی نقاشی کرده‌‌اند که روی آن همین دو کلمه آمده است؟ همیشه برای من هم این سؤال مطرح بود که اگر انقلاب اسلامی در بیست‌و‌دوم بهمن ۱۳۵۷ پیروز شد، پس این‌که ۴۹ روز بعد در دوازدهم فروردین ۱۳۵۸ دوباره همه‌‌پرسی شد چه معنایی داشت؟ اما با انقلاب‌‌هایی که در کشورهای عربی در این دو سال اتفاق افتاد متوجه شدم که چه راحت انقلابی که با آن همه خون دل خوردن و شهید دادن به دست می‌‌آید، می‌‌تواند از اهداف اولیه‌‌ی خود به سرعت منحرف شود و انقلابیون تغییر نظر بدهند یا عده‌‌ای انقلاب را به نفع خود مصادره کنند که اصلاً نقشی در آن نداشته‌‌اند. نظام حکومتی متعلق به تمام مردم یک کشور است. عده‌‌ای از مردم هستند که به هر دلیلی علاقه به انقلاب ندارند؛ اما با وجود در اقلیت بودن باز هم جزو مردم کشور به حساب می‌‌آیند و تنها راه مشارکت سیاسی آن‌‌ها پس از پیروزی انقلاب، «همه‌‌پرسی» است. ملت آگاه، آزاده و فهیم ایران اسلامی در دوازدهم فروردین‌ماه سال 1358، با رأی قاطع «آری» خود به نظام جمهوری اسلامی ایران، انقلاب اسلامی خود را که در 22 بهمن 1357، واقع شد با تصمیم قاطع و اکثریت قریب به اتفاق 2/98درصد تثبیت کرده و بر نوع و شکل حکومتی که مورد اتفاق ملت بزرگ ایران بود، مهر تأیید زده و آن را در تاریخ به ثبت و ضبط رسانده و به آن رسمیت دادند .

سیزدهم فروردین: سیزده‌به‌‌‌در!

در تقویم این روز را «روز طبیعت» نام‌‌گذاری کرده‌‌اند.

عبدالله مستوفی در کتاب «شرح زندگانی من» چگونگی انجام این مراسم را در دوره‌‌ی قاجار با جزییات شرح داده ‌است . ادوارد یاکوب پولاکهم درباره‌‌ی مراسم سیزده‌‌به‌‌در چنین می‌‌نویسد :

«سرانجام روز سیزدهم، یعنی آخرین روز عید فرا می‌‌رسد. مطابق یک رسم کهن، گویا تمام خانه‌‌ها در چنین روزی معروض خطر ویرانی هستند؛ به همین دلیل همه از دروازه‌‌ی شهر خارج می‌‌شوند و به باغ‌‌ها روی می‌‌آورند.»

به خلاف باور عمومی، در منابع تاریخی پیش از قاجار هیچ سخنی از این روز گفته نشده‌‌ است؛ اما این باور عامیانه جا افتاده است که این روز تاریخی، ملی و آیینی است!

فکر می‌‌کنم بهتر باشد این روز را «روز ملی تخریب طبیعت» نام‌‌گذاری کنند. نگاهی به اعمال مشترکه! این روز بیندازید و خودتان قضاوت کنید که در این روز ملی، ما ایرانیان چه‌‌قدر به طبیعت نورسته توجه نشان می‌دهیم:

* رفتن به دامن طبیعت و دشت و دمن

* نشستن روی چمن

* گره زدن سبزه

* سبزه به رود سپردن

* خوردن کاهو و سکنجبین

* پختن غذاهای متنوع، به‌ویژه آش‌رشته

* تقدیم با احترام هزاران کیلو زباله‌ی بسته‌بندی‌شده‌ی عیدانه در پاکت‌های زباله‌ی الوان به طبیعت!

هجدهم فروردین: روز جهانی بهداشت

همه‌ساله روز 18 فروردین (7 آوریل) به‌عنوان روز جهانی بهداشت در کشورهای مختلف جهان گرامی داشته می‌شود. در چنین روزی در سال 1948 میلادی در نیویورک، نخستین اساسنامه‌‌ی کنفرانس بین‌‌‌‌المللی بهداشت از سوی سازمان بهداشت جهانی تدوین شد. همچنین در ژوئن همان سال نخستین مجمع عمومی سازمان بهداشت جهانی در ژنو با حضور نمایندگان بیش از شصت‌و‌یک کشور جهان تشکیل شد. از آن سال به بعد، همه‌ساله چنین روزی به‌عنوان روز جهانی بهداشت در کشورهای مختلف گرامی داشته می‌شود؛ اما کلمه‌ی «بهداشت» برای ما یادآور هیچ‌‌کدام این‌‌ها نیست. برای ما روز بهداشت همه‌ی شنبه‌‌های هفته بود. وقتی که خانم بهداشت! مدرسه می‌‌آمد و ناخن‌‌ها و موها را کنترل می‌‌کرد و ما با رعایت اصول بهداشتی! در صف به سرعت مشغول جویدن ناخن (گرفتن ناخن) می‌‌شدیم تا نمره‌‌ی انضباط‌‌مان کم نشود. کنترل دندان‌‌ها، بینایی‌‌سنجی و شنوایی‌‌سنجی هم از وظایف «بهداشت» بود. هنوز هم جای واکسن‌‌هایی که در مدرسه خوردیم...

بیستم یا بیست‌و‌یکم فروردین؟!: سال‌روز شهادت شهید آوینی

صدای گرمش را همه در مجموعه‌‌ی تلویزیونی «روایت فتح» به خاطر دارند. تحصیلاتش کارشناسی‌ارشد معماری بود؛ اما این تحصیلات به کارش نیامد و به قول خودش: «حقیر هر چه آموخته‌‌ام از خارج دانشگاه است. بنده با یقین کامل می‌‌گویم که تخصص حقیقی در سایه‌‌ی تعهد اسلامی به دست می‌‌آید و لاغیر.» این‌‌گونه بود که ملقب شد به «سید شهیدان اهل قلم». به‌جز نوشتن، کارگردانی و تدوین می‌‌کرد و سینما را ابزاری می‌‌دانست در خدمت اندیشه!

شهید مرتضی آوینی، هنرمند و نویسنده‌‌ی عرصه‌‌ی دفاع مقدس و سازنده‌‌ی مجموعه‌ی مستند «روایت فتح» 20 فروردین‌ماه 1372 در فکه به شهادت رسید؛ اما در اتفاقی عجیب، تاریخ شهادت او دست‌کم در تقویم سالِ سال پیش، به 21 فروردین تغییر کرده است . شورای فرهنگ عمومی دلیل این تغییر را تداخل با «روز ملی فن‌آوری هسته‌‌ای» اعلام کرد!

بیست‌و‌پنجم فروردین: روز بزرگداشت عطار نیشابوری (۵۴۰-۶۱۸ هجری)

مولانا جلال‌‌الدین محمد بلخی (مولوی) در جایی از دیوان کبیر درباره‌‌ی او گفت:

هفت شهر عشق را عطار گشت

ما هنوز اندر خم یک کوچه‌‌ایم

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد بن ابراهیم کدکنی نیشابوری مشهور به عطّار نِیشابوری؛ شاعر رباعی‌‌سرا و عارف قرن ششم و اوایل قرن هفتم هجری، در سن کهولت و داغدار از مصیبت یورش و خون‌‌ریزی مغولان در ماه صفر 618 هجری به دست آن ناپاکان به شهادت رسید. درباره‌‌ی چگونگی شهادتش شیخ بهاءالدین در کتاب معروف خود «کشکول» این واقعه را چنین تعریف می‌کند که وقتی لشکر تاتار به نیشابور رسید، اهالی نیشابور را قتل‌عام کردند و ضربت شمشیری توسط یکی از مغولان بر دوش شیخ خورد که شیخ با همان ضربت از دنیا رفت و نقل کرده‌اند که چون خون از زخمش جاری شد، شیخ بزرگ دانست که مرگش نزدیک است. با خون خود بر دیوار این رباعی را نوشت:

در کوی تو رسم سرفرازی این است

مستان تو را کمینه بازی این است

با این همه رتبه، هیچ نتوانم گفت

شاید که تو را بنده‌نوازی این است

بیست‌و‌پنجم فروردین: شهادت حضرت فاطمه(س)

در چنین روزی، ۱۳ جمادی‌‌الاول سال ۱۱ هجری قمری، بنا بر روایتی مشهور، حضرت فاطمه(س) دختر گرامی حضرت محمد(ص) و همسر مولای متقیان علی(ع) به ملکوت اعلی پیوستند.

در اواخر عمر کوتاه حضرت فاطمه(س)، جامعه به سبب ظلم و ستم بسیار آشفته بود و آن بانوی بزرگوار رنجیده و آزرده‌خاطر بودند؛ از این رو، وصیت کردند که پس از وفات، ایشان را شبانه به آغوش خاک بسپارند و مزارشان از دید دشمنان پنهان بماند. حضرت علی(ع) هم طبق وصیت فاطمه‌ی زهرا(س) به اتفاق امام حسن و امام حسین(ع) و همچنین با حضور عقیل، عمار، سلمان، مقداد و ابوذر بر پیکر پاک حضرت فاطمه(س) نماز گزاردند و سپس آن وجود مطهر را به خاک سپردند .

شایان توجه است که به لحاظ اختلاف در تعیین تاریخ شهادت حضرت فاطمه(س)، ایامی که میان مشهورترین اقوال مشترک واقع شده، به نام ایام فاطمیه مقرر شده است و این روز اولین روز ایام فاطمیه است.

فهرست عناوین
فونت درشتر
فونت ریزتر
نسخه متنی
نسخه چاپی
ارسال به دوستان