جهت بزرگنمایی عکس کلیک نمایید
 
شماره 125
آخرین شماره ها
نشریات دیگر

روزهای گل‌درشت
کفاش مهدی

۱۲ بهمن: بازگشت امام به میهن، آغاز دهه‌ی فجر

خیلی از وقایع تاریخی را که زمانی به خاطر رعایت برخی مصالح نمی‌شد بیان کرد، حالا بعد از گذشت ۳۵ سال در آستانه‌ی سی‌و‌ششمین سال از گذشت انقلاب، بیان‌شان خالی از لطف نیست. در تاریخ 12 بهمن سال 1357 ابوالحسن بنی‌صدر پرواز چارتر هواپیمایی ایرفرانس را از پاریس به تهران کرایه کرد و در ساعت 9 و 27 دقیقه و 30 ثانیه صبح 12 بهمن امام خمینی با آن پرواز در فرودگاه مهرآباد تهران به زمین نشستند.

گروهی از دانش‌آموزان سرود: «خمینی ای امام» را در سالن فرودگاه اجرا کردند و یک دانشجو به نام «نصرالله شادنوش» به نمایندگی از جامعه‌ی دانشجویان، متنی را در خوش‌آمدگویی امام(ره) خواند؛ متنی که گفته شد آن را «شهید مطهری» نوشته بود.

حضرت امام(ره) طی بیاناتی در فرودگاه تهران گفتند: «من از عواطف طبقات مختلف ملت تشکر می‌کنم. عواطف ملت ایران به دوش من بار گرانی است که نمی‌توانم جبران کنم.» ایشان ضمن اشاره به این‌که طرد شاه از کشور قدم اول پیروزی بود، همگان را به وحدت کلمه و ادامه‌ی مبارزه تا قطع کامل ریشه‌های فساد ترغیب کردند. ایشان سپس عازم «بهشت زهرا» شدند.

فرمانداری نظامی بر اثر فشار مردم، راهپیمایی و تظاهرات را برای 3 روز آزاد اعلام کرد. امام خمینی در استقبال انبوه مردم به بهشت زهرا انتقال یافته و در آن‌جا سخنرانی کردند.

۱۹ بهمن- ولادت امام حسن عسکری(ع) ۲۳۲ ه‌.ق

امام حسن عسکری یازدهمین پیشوای شیعیان است که در هشتم ربیع‌الثانی سال 232 متولد شد.

پدرش امام دهم، امام ‌هادی(ع) و مادرش بانویی شایسته است که «حدیثه» نام دارد.

آن حضرت چون به دستور خلیفه‌ی عباسی مجبور به سکونت در سامرا شدند و در محله‌ی عسکر (نظامی) سکونت گزیدند، عسکری نام گرفتند. ایشان 23‌ساله بود که پدرش امام‌ هادی(ع) به شهادت رسید. مدت امامت آن حضرت 6 سال و در مدت کوتاه امامت خویش با سه نفر از خلفای عباسی: المعتز بالله، المهتدی بالله، المعتمدبالله، معاصر بود و شدیداً از جانب آنان تحت فشار و محدودیت بود؛ به‌طوری که علاوه بر سکونت اجباری در محله‌ی نظامی، حتی آن حضرت را در زندان نیز محبوس کردند.

ایشان در عین حال از مبارزه با حکومت ستمگر و حفظ یاران و شیعیان خود و ایجاد شبکه‌ی ارتباطی با شیعیان مناطق مختلف از طریق تعیین نمایندگان، ارسال پیام‌ها، پیک‌ها، فعالیت‌های سری سیاسی، حمایت و پشتیبانی مالی از شیعیان، تقویت و توجیه سیاسی رجال و عناصر مهم شیعه در برابر مشکلات در آماده‌سازی شیعیان برای دوران غیبت فرزند خود امام دوازدهم دست برنداشت.

۱۹ بهمن: روز نیروی هوایی

نیروی هوایی ایران همواره مهد آزادمردانی بوده است که به جز افتخارآفرینی و حفظ تمامیت ارضی و استقلال ایران به هیچ چیز نمی‌اندیشیدند و تا فداکردن جان پای این اعتقاد ایستادند.

برای شما هم باید جالب باشد که بدانید قهرمان ملی ما «محمدتقی‌خان پسیان» که در کنار آرام‌گاه نادرشاه افشار و در حوالی حرم امام هشتم، امام رضا(ع) آرمیده است، چه ارتباطی به نیروی هوایی دارد؟ نخستین ایرانی که موفق به طی دوره‌ی خلبانی و پرواز با هواپیما شد، کلنل‌محمدتقی‌خان پسیان بود. او در سال ۱۲۹۹ هنگام حضور در کشور آلمان موفق به این مهم گردید و با انجام سی‌و‌سه سورتی‌پرواز نام خود را به‌عنوان نخستین خلبان ایرانی در تاریخ ثبت کرد.

از نسل همین آزادمرد شهیدند، مردانی که با شجاعت در ۱۹ بهمن ۱۳۵۷ در مدرسه‌ی علوی به دیدار امام خمینی(ره) رفتند و میثاق همیشگی وفاداری را به اسلام، ایران و امام با ایشان بستند و باعث شگفتی همگان شدند. نیروی هوایی در سرنگونی دودمان پهلوی نقش قابل‌توجهی داشت. اعتراضات در پادگان‌های نیروی هوایی از دی ۱۳۵۷ آغاز شده و در مطبوعات انعکاس داشت؛ گرچه ستاد ارتشداران همواره تکذیب می‌کرد. محل خدمت تعدادی از همافران تغییر یافت و برخی نیز تبعید شدند.

«ژنرال‌هایزر» که مدیر کمیته‌ی بحران بود در این باره می‌نویسد:

«... خیلی بد به نظر می‌رسید که تمام این مشکلات و مسائل داشت در نیروی‌ هوایی اتفاق می‌افتاد، درست در جایی که ما کم‌ترین انتظار را داشتیم؛ زیرا آن‌ها تحصیل‌کرده‌ی آمریکا و نیز تحصیل‌کرده‌ترین بخش اجتماع بودند.»

۲۱ بهمن: وفات حضرت معصومه(س) ۲۰۱ ه.ق

ماجرای دفن حضرت معصومه(س)

زمینی که آستانه‌ی حضرت معصومه(س) در آن واقع است «بابلان» نام داشته و پیش از آن‌که مرقد مطهر آن حضرت شود، بنایی نداشته است، فقط ملکی از ملک‌های موسی‌بن خزرج بود. این زمین را موسی ‌بن خزرج که هم مهمان‌دار حضرت معصومه(س) بود و هم در عصر خویش دارای مقام و احترام بود، برای دفن آن حضرت معین کرد. «آل‌سعد» در این سرزمین سردابی حفر کردند تا آن را مقبره‌ی حضرت معصومه(س) قرار دهند.

جنازه‌ی مطهر آن بی‌بی بزرگوار را پس از آن‌که غسل داده و کفن کردند،‌ به آن سرزمین آوردند. در این وقت، میان آل‌سعد گفت‌وگو شد که چه‌ کسی داخل قبر شده جنازه را در سرداب به خاک بسپارد. سرانجام اتفاق کردند که شخصی به‌ نام قادر که پیرمردی پرهیزکار و صالح و سید بود، داخل قبر شود و آن گوهر پاک را دفن کند. چون ‌سراغ آن مرد رفتند، ناگاه از جانب صحرا دو سوار نقاب‌دار پیدا شدند. همین که نزدیک رسیدند، از مرکب خود پیاده شدند و بر جنازه‌ی حضرت معصومه(س) نماز گزاردند؛ سپس داخل سرداب شده جنازه را دفن کردند. آن‌گاه بیرون آمده رفتند و کسی نفهمید که آن‌ها چه‌کسی بودند. آن‌گاه موسی ‌بن خزرج سقف و سایبانی از بوریا بر سر قبر برافراخت تا هنگامی که حضرت زینب دختر امام نهم(ع) وارد قم شد و قبه‌ای بر آن مرقد مطهر بنا کرد. مدارک متعددی وجود دارد که حضرت معصومه(س) در سال 201 هـ.ق. در قم وفات کرده، چنان‌که در کاشی‌کاری‌های اطراف حرم که از قرن‌ها پیش به جای مانده مرقوم شده است.

۲۲ بهمن: پیروزی انقلاب اسلامی

۲۲ بهمن؛ این صدای انقلاب...

 در روز 22 بهمن 1357 مردمی که از روز قبل به فرمان امام خمینی در خیابان‌ها مانده و حکومت نظامی را نادیده گرفته بودند، با شنیدن پیامی کوتاه که خبر از سقوط حکومت پهلوی می‌داد از پیروزی قطعی انقلاب اسلامی مطلع شدند. رادیو، بعدازظهر روز 22 بهمن قبل از دیگر رسانه‌ها خبر استقرار انقلاب اسلامی و موفقیت انقلاب مردم مسلمان ایران را پخش کرد. گوینده‌ی رادیو با این جمله کار خود را آغاز کرد: «توجه فرمایید! توجه فرمایید! این صدای راستین ملت ایران است؛ صدای انقلاب.» در واقع، اولین پیام انقلاب را «شهید فضل‌اله محلاتی» که با کمک چند نفر از کارکنان رادیو به ساختمان ایستگاه بیسیم قصر راه یافته بود، خواند. هنگامی که این جملات پخش شد، هیجان زیادی در محل اقامت امام پدید آمد. «آیت‌الله ‌هاشمی‌رفسنجانی» می‌گوید: «همان لحظه، امام ما را خواستند و گفتند این‌ها چه می‌گویند؟ انقلاب راستین؟ باید بگویند انقلاب اسلامی ایران.» در واقع، توجه خاص امام به حفظ جهت انقلاب و اسلامی بودن آن خیلی مهم است که رهبر در آن شرایط خاصی که هست و از در و دیوار صدای تیر، هیاهو، بی‌انضباطی و بی‌ترتیبی می‌آید و همه چیز در هم ریخته بود، یک دفعه ایشان توجه می‌کنند که جهت انقلاب باید حفظ شود.

۲۹ بهمن: قیام مردم تبریز به مناسبت چهلم شهدای قم

روز 29 بهمن 1356 که مصادف با چهلم شهدای فاجعه‌ی قم در 19 دی بود، در بسیاری از شهرها و نقاط کشور به یاد و خاطره‌ی آنان، مجالس ختم و سوگواری برگزار شد.

در تبریز نیز قرار بود ساعت 10 صبح مردم در «مسجد قزللی (میرزاآقایوسف مجتهد)» تجمع کنند. دعوت از سوی «آیت‌الله قاضی» و 10 نفر دیگر از علمای تبریز صورت گرفته بود. روز 29 بهمن، مردم در حالی که جمع می‌شدند، در مقابل مسجد، اعلامیه‌ها را نیز مطالعه می‌کردند.

«سرگرد مقصود حق‌شناس»، رئیس ‌کلانتری بازار به همراه عده‌ای مأمور سرمی‌رسد و به مردم اعلام می‌کند که متفرق شوند؛ اما مردم توجهی به اخطارهای او نمی‌کنند. خادم مسجد که قصد باز کردن درِ مسجد را بنا به دستور آیت‌الله قاضی طباطبایی داشت، توسط مأموران از این کار منع می‌شود. تعدادی از جوانان به طرف سرگرد حق‌شناس حرکت می‌کنند و از او می‌خواهند تا درِ مسجد برای برگزاری مراسم باز شود و او با لحن تند و زشتی خطاب به جوانان می‌گوید: «نمی‌شود، درِ این طویله باید بسته بماند!»

جوانی از غیرتمندان تبریز به نام «محمد تجلاّ» که از پاره‌کردن اعلامیه و سخنان توهین‌آمیز او به هیجان آمده بود، با وی گلاویز می‌شود. حق‌شناس اسلحه‌ی کمری را می‌کشد، سینه‌ی محمد را نشانه می‌گیرد و این جوان 22‌ساله را به شهادت می‌رساند. مردم جنازه‌ی خون‌آلود جوان قهرمان را برداشته و به طرف خیابان‌ها به راه می‌افتند. کم‌کم در طول راه بقیه‌ی مردم به صف راهپیمایان می‌پیوندند و قیام آغاز می‌شود.

تبریز در چلهم شهدای قم، به‌صورت شهری جنگ‌زده درآمد. خیابان‌ها از خون جوانان، بازاریان، دانشجویان و مردان و زنان رنگین شد و بدین‌ترتیب پس از فاجعه‌ی خونین قم، جنایت دیگری بر جنایت‌های رژیم پهلوی افزوده شد.

سرانجام ساعت 5 بعدازظهر، نیروهای نظامی بر شهر مسلط شدند. در آماری که برای رئیس ساواک تبریز تهیه کردند، این‌طور نوشته شده بود:

«581 نفر دستگیر، 9 نفر کشته، 118 نفر زخمی، 3 دستگاه‌ تانک، 2 سینما، یک هتل، ساختمان کاخ جوانان، ساختمان حزب رستاخیز و تعدادی اتومبیل شخصی و دولتی به آتش کشیده شدند.»

رئیس شهربانی تبریز معزول و به تهران احضار و استاندار هم برکنار شد.

 

فهرست عناوین
فونت درشتر
فونت ریزتر
نسخه متنی
نسخه چاپی
ارسال به دوستان